Մեր նախորդ հարցումն էր՝ հավատում եք, որ մեկ իրական ժողովրդավարական ընտրություն, որի արդյունքում գործող իշխանությունը պարտվում է, կարող է փոխել երկիրը:

Կարծիքները գրեթե կիսվել են: Հարցման մասնակիցների 53 տոկոսը կարծում է, որ նման ընտրություները կարող են դրական փոփոխություն բերել երկրին, 43 տոկոսը կարծում է, որ չեն կարող: Մոտ 4 տոկոսը դժվարանում է պատասխանել:

Հարցման գաղափարն ի սկզբանե ծնվեց Ուկրաինայի նախագահական ընտրությունների առիթով։ Այդ ընտրությունների շուրջ քննարկումները և մեկնաբանությունները, հատկապես նախկին խորհրդային տարածքում, երկու ուղղությամբ էին ընթանում: Մի մասը խոսում էր այն մասին, որ Յուշչենկոյի պարտությունը խորհրդանշում է նարնջագույն հեղափոխության անփառունակ վախճանը, մյուս մասը ճիշտ հակառակ փաստարկն էր բերում, որ հենց նարնջագույն հեղափոխության շնորհիվ հնարավոր եղավ անցնացնել ԱՊՀ տարածքում միակ նախագահական ընտրությունը, որտեղ ոչ միայն գործող նախագահը հերթական ընտրություններում պարտվում է, այլև երկրորդ փուլ են դուրս գալիս գործող վարչապետն ու ընդդիմության առաջնորդը, և ընդդիմության առաջնորդը հաղթում է գործող վարչապետին:

Մինչ այդ ընտրությունները ԱՊՀ տարածքում գործող նախագահները հերթական ընտրություններում երբևէ չեն «պարտվել»: Նրանք կամ հեռացել են հեղափոխությունների արդյունքում, կամ կառավարել են երկու ժամկետ և ավելին: 18 տարիների ընթացքում առաջին անգամ նախկին խորհրդային տարածքում (բացառությամբ բալթյան երկրների) ընտրություններին որպես թեկնածու մասնակցող գործող նախագահը հեռանում է ԵԱՀԿ դիտորդների կողմից ժողովրդավարական գնահատված ընտրություններով, որը որքան աննախադեպ, նույնքան հուսադրող երևույթ է: Յուշչենկոյի կառավարման տարիների գնահատականները տարբեր են, կարելի է անվերջ խոսել այդ տարիներին առկա խնդիրների, այդ թվում և կոռուպցիայի մասին: Բայց ակնհայտ է, որ միայն այդ տարիներին և միայն Ուկրաինայում տարբեր, այդ թվում և օբյեկտիվ պատճառներով կառավարման համակարգում ձևավորվեցին այնպիսի հակակշիռներ, որոնք ի վերջո ԱՊՀ տարածում առաջին անգամ հնարավոր դարձրեցին նորմալ, ժողովրդավարական հերթական ընտրությունները, որոնք ամեն դեպքում դժվար է երկրի համար դրական ձեռքբերում չհամարել: