Մեր նախորդ հարցումն էր, թե արդյոք նախագահը պետք է կրի իր կուսակցության կրծքանշանը: Այս հարցը բավական մեծ հետաքրքրություն առաջացրեց հարցվողների մոտ: Քվեարկողների թիվը հասավ գրեթե ութ հարյուրի: Հարցման մասնակիցների մեծ մասը` 67 տոկոսը, կամ 509 մասնակից, կարծում է, որ նախագահը չպետք է կրի կուսակցական կրծքանշանը, քանի որ նա երկրի և ոչ միայն իր կուսակցության նախագահն է: 29 տոկոսը, կամ 218 մասնակից, կարծում է, որ դա կարևոր չէ: Եվ միայն մոտ 3 տոկոսի կարծիքով՝ դա նրա իրավունքն է:

Պետք է ասել, որ շատ երկրներում նախագահի կրծքանշանը մամուլի և հասարակության ուշադրության կենտրոնում է: Կրծքանշան կրելու կամ չկրելու հիման վրա ընտրողները կարող են նույնիսկ ընտրվողի համար ճակատագրական որոշում կայացնել: Այսպես, ԱՄՆ-ում նախընտրական շրջանում, դեռևս թեկնածու Օբաման մի պահ դադարեց կրել ամերիկյան դրոշի կրծքանշանը: Իր այս քայլը նա բացատրեց այսպես. “Դրոշի կրծքանշանը, հատկապես սեպտեմբերի 11-ից հետո, դարձավ, կարծում եմ, իրական հայրենասիրության փոխարինող: Այդ պատճառով, ես որոշեցի այլևս չկրել կրծքանշանը”:
 
Այս հայտարարությունից հետո ընդդիմախոսները Օբամային մեղադրեցին հայրենասիրության պակասի մեջ: Ընդդիմախոսների ընդդիմախոսներն էլ վերջիններիս մեղադրեցին պոպուլիզմի մեջ, պնդելով, որ հայրենասիրությունը դրոշը կրծքին կրելով չի չափվում: Ի վերջո, սակայն, Օբաման տուրք տվեց ճնշումներին և սկսեց նորից կրել դրոշն իր կրծքին: Այս ամենն ապացուցում է, թե որքանով զգայուն կարող է լինել հասարակությունը այն արժեքների հանդեպ, որ դավանում է երկրի նախագահը:
 
Եթե դրոշը` նախագահի կամ թեկնածուի կրծքին շատերի համար կարող է հայրենասիրության կամ դրա պակասի չափանիշ լինել, ապա ինչ է խորհրդանշում կուսակցական կրծքանշանը նախագահի կրծքին: Մի կողմից, այն թերևս ցանկություն է ցուցադրելու նվիրվածությունը սեփական կուսակցությանը, դրա գաղափարախոսությանը: Մյուս կողմից, նույնիսկ երկկուսակցական ժողովրդավարության հարյուրամյա փորձ ունեցող հասարակարգերում, թեկնածուները, առավել ևս նախագահները, ամեն կերպ փորձում են ցուցադրել իրենց նվիրումը ոչ թե կուսակցությանը, այլ պետությանը, ժողովրդին: Այդ պատճառով էլ կրում են ոչ թե իրենց կուսակցության, այլ պետության խորհրդանիշը: Ուրեմն, առավել ևս,  արժե՞ արդյոք մի հասարակությունում, որը չունի ժողովրդավարության ավանդույթներ, կայացած գաղափարական կուսակցական համակարգ, որտեղ հասարակությունը խորն անվստահություն ունի ընտրության ինստիտուտի և իշխանության հանդեպ  ընդհանրապես, նաև ցուցադրաբար մեծացնել իշխանության ու ժողովրդի միջև անջրպետը` կրելով իշխող կուսակցության կրծքանշանը:

Մեր հարցումն, հարկե սոցիոլագիական հետազոտության հավակնություն չունի, այդուհանդերձ, ձեր արձագանքներն ամփոփում են այն կարծիքը, որ` չարժե: